Schijnen en verschijnen

Als een kind, 
bekend met het onbekende,
onbekend met het bekende,
´hij´ zeggend tegen zijn verschijning, 
zijn gedaante bij de voornaam noemend…
Als het perspectief nog van zichZelf getuigt.
Ervaren niet met Zijn verwart …

Wat je bent is niet te ervaren en wat je ervaart is niet wat je bent. Toch is wat je ervaart niet te scheiden van wat je bent.

Alleen het “zijn” is zich van zichzelf bewust. Het zijn dat niet “iets” is, zelf intrinsiek leeg is, geeft ruimte aan ervaren, aan alles wat verschijnt.
Het Zijn is onze gemeenschappelijke basis, je kunt je er niet van ontdoen omdat je het zelf bent. Als verschijnselen doven, schijnt het Zijn nog door. Een schijnende leegheid, vol van zelfbewustheid. Een openheid die zelf ziet, een totale wakkerheid die er ook zal zijn als er weer iets nieuws verschijnt. Het enige wat echt massief is, is de lichtheid van het bewuste zijn. Een aanwezigheid in alles, onveranderlijk en zonder grens. De enige constante in ons leven zijn we zelf. De staat van wakker zijn is die waaruit je niet meer kunt ontwaken. Een staat waarin verschijnselen verschijnselen zijn. De acteur in je eigen droom wordt ontmanteld; de eerste, de tweede en de derde persoon als de re-presentant van aanwezigheid worden ontmaskerd. De droom wordt als droom gezien, helderheid op z´n wakkerst.

Begrenzingen komen van de verschijningen. Wat verschijnt heeft een eind. Verschijnselen komen en gaan, vloeien moeiteloos in elkaar over. Maar geen verschijnsel heeft een eigen bewustzijn, is zich van zichzelf bewust. Het zijn ervaringen in het onveranderlijke zijn. Verschijnselen kunnen niet op zichzelf staan, het zijn verschijningsvormen van een-en-hetzelfde-zijn. Alles wat verschijnt IS in wezen het ene Zijn, … ook al ervaren we het anders. De verschijnselen vormen het spel van begoocheling; de illusoire zelfstandigheid van verschijnselen. Maar in werkelijkheid is er alleen die ene ondoorgrondelijke samenhang, een interactie van verschijnselen, … van en binnen ons bewuste zijn.

De persoon, een verschijning, is zich dus niet van zichzelf bewust. We kunnen de persoon niet zijn, het zijn is alleen zichzelf. Maar de persoon doet aanwezigheid oplichten net zoals aanwezigheid de persoon doet schijnen. De verschijning maakt het ongekende kenbaar, .. herkenbaar omdat we het zelf zijn. Schaduw maakt het licht dat zelf onzichtbaar is zichtbaar. Er is een verschijning voor nodig om te zien dat er alleen bewustzijn is. Er is iemand voor nodig om te zien dat er niemand is.

Alleen het zijn is zich van zichzelf bewust.
Onbegrensd, leeg en stil, maar vol van aanwezigheid.
Nooit heeft iets dat kunnen evenaren.
Geen iemand die het heeft kunnen ervaren.

Ervaren en bewustzijn, twee als een of een als twee.
Het veranderlijke wordt ervaren in het onveranderlijke dat we zijn.
Niets wat ervaren wordt is zich van zichzelf bewust.
Wat ervaren wordt, kan zelf niet zijn.
Wat verschijnt heeft een eind. 
Alleen bewust zijn is.

We zullen altijd onze verschillen blijven ervaren maar we zullen eeuwig het ondeelbare zijn.

(Uit: Aantekeningen bij “aandacht voor ruimte – ruimte voor aandacht”)

   

Een brief die niet gelezen wilde worden

Met het restaureren van een huis dat er al een paar eeuwen staat, kun je verrassingen verwachten: Mooie vondsten en met geluk wordt iets van de geschiedenis blootgelegd. Goudstukken hebben we niet gevonden. Wel kwam er onder een vloer een twee-meter-diepe 18e eeuwse olijfolieput tevoorschijn. Een beloning voor het werk. Er werden ook verstop-plekken achter dikke muren ontdekt, maar daarin troffen we niet meer aan dan wat oude gebruiksvoorwerpen. Je kijkt terug in de tijd, het verleden wordt onthuld. Maar de meest bijzondere vondst kwam uit een plafond, in een konijnenhok van Casa Milan.
“Een brief die niet gelezen wilde worden” verder lezen

Onaangeraakt

Ik zit op een steen in de schaduw met het zagende geluid van een cicade boven mij. Terwijl ik hier ben vraag ik me af hoeveel mensen eerder op deze steen zaten. In deze uitgestrektheid zonder stad of weg in de buurt. Er is alleen een zandpad, el camino Juseu-Calasanz, maar daar ben ik honderden meters vandaan. Struinend door de struiken kwam ik bij deze steen. Hoeveel mensen zouden vóór mij hier gelopen hebben? Misschien ben ik wel de eerste mens die precies hier zijn voetstappen zet? Niet onmogelijk tussen deze prikstruiken. Was hier eerder iemand bij deze steen? Misschien een truffelzoeker op zoek naar schaduw? Of een jager die even uitrustte nadat hij een dier volgde? Hoeveel gingen me voor, vraag ik me hier af? Waren het er drie, waren het er vijftig? Hooguit vijftig mensen in onze geschiedenis?

Het is misschien wel daarom dat ik hier graag ben. Ik meen dat het serener is. De zintuigen worden scherper. Het is alsof de lucht ijler is.. de atmosfeer zuiverder, de energie schoner. Het is nog onaangeraakt, dat is wat je voelt. Maagdelijk als verse sneeuw. Totaal anders dan bijvoorbeeld een stoep voor de ingang van een supermarkt. Waar sporen van allerlei voorbijgangers zich mengen maar ook blijven hangen. Er blijft meer achter dan het tastbare zoals papiertjes of kauwgom. Er blijft ook iets hangen in de lucht. Wát dat is weet ik niet. Maar het is precies dát wat hier níet is. Waar ik nu ben ervaar ik totale schoonheid en ik geniet van de helderheid. Het maakt blij. Alsof de helderheid zelf verheldert, de ruimte zelf opruimt.

   

Olivar Cottage

Het is klaar.. Er is een klein natuurhuisje bijgekomen op de berg van Juseu. Ergens verstopt in een eeuwenoude olijfgaard op de zuidhelling met een prachtig uitzicht. Bedoeld voor mensen die rust en stilte zoeken. Hier is alle ruimte voor afzondering. Op een bijzondere plek … Wij zijn er heel blij mee!
Alle informatie staat inmiddels op onze site www.juseu.com.

   

Van alles wat

Mooie weken in Juseu. Verrukkelijk voorjaarsweer. Spontane initiatieven van tijdelijke bewoners. Ineens was er elke ochtend yoga in de school met volop deelname (dankjewel Oscar). Er werd onverwacht gekookt in de Zaidín voor mooie maaltijden samen. Er werd wat aan Juseu toegevoegd en er werd wat mee naar huis genomen. Zoals we het graag zien. En deze prachtige tekeningen bleven deze week achter in het gastenboek (dankjewel Ludwig en Rina).

   



   

   

Love

Zicht op je totale aanwezigheid is je ware ge-zicht.

We houden van aangezicht tot aangezicht
onze warmte en liefde levend.

Blij 25 jaar samen te zijn, waarvan 12 1/2 jaar met Milan in Juseu!